Varlıklı bir çocuğun hikayesi

Uzaklardan bir tıngırtı geliyordu:

"az zamanım kaldı biliyorum anlatmam gerekense çok şey var, dövüyorum duvarları,var git ölüm şimdi, sonra yine gel.. " Merak etmişti tabii; çünkü bir şeyler çekmişti onu, çok sorgulayamadı ve dinledi. Keşke sadece dinleyebilseydi, sonra izlemeye başladı farkına varmamıştı ama yaşamıştı bunları. Ölümle dalga geçen bu insanlar yaşamak için her şeylerini veriyorlardı, sahip oldukları tek şey ise bedenleri idi oysaki. Bizimkinin ise bir çok şeyi vardı; sadece inancı eksikti. İnanamadı onlara sonra kendine.. Baktı cebine; parası vardı. Çıktı dışarıya; arkadaşı vardı. Ağlamak istedi; omzu vardı. Çıkardı sigarasını yaktı, şarkı çalmaya devam ediyordu: " ağlamayın sakın dostlarım, gidiyorum ben, hoşçakalın!.." İnançsızlığını fark etmenin zaferiyle bir fırt daha çekti sigarasından. Sigarayı da sevmezdi pek; ama onu o anlıyordu. Kocaman bir korkaktı aslında. İnsanlar onu hiçbir zaman bilemeyecekti, hep istediğini anlatıyordu; bazen yalan söylüyordu; bazen inandırıyordu. Bedenini pek sevmezdi; hele beyninin hızına yetişemeyen dudaklarını... Anlatacak çok şeyi vardı. Susuyordu. Herkesi anlamaya çalışıyordu ama kendi hep haklıydı. Boşvermişlik üstüne kurulmuş hayatında, boşverdiği hiçbir şey yoktu aslında. Bazen kendi bile inanıyordu kendi yalanlarına. Rolünü çok güzel yapıyordu, çünkü son vuruşları çok severdi; bu yüzden hep kaçardı, en son kendine yakalandı, mağlubiyetini kabul etti bu sefer ama son vuruşunu yapmamıştı daha.. Çok da beğenirdi kendini bu ahmak. İnsanları süzerdi, sonra yakalardı bir boşluklarını; son vuruşa yaklaşırdı. Susmaya devam ederdi. Ağlamak isterdi, ağlardı ama hayal ettiği gibi olmazdı çünkü hayal ettiği şey ağlamak değildi, yok olmaktı; ağlayınca yok olacağını zannederdi. Ama ağlardı hep, hem de gözyaşı akıtmıyordu. Çok da kötü yazı yazardı, karalamak onun işiydi, buruşturmak ise onun uzmanlığıydı. Bazen bu kağıt oluyordu, bazen yüzü, en çok alnı. Yapmak istediği o kadar çok şey vardı ki; bu yüzden hiçbir şey yapamıyordu. Sonra fark etti ki aslında her şey o şarkı yüzündendi.